Czad i ogień

Każdego roku z powodu zatrucia tlenkiem węgla, potocznie zwanego czadem, umiera ponad sto osób a blisko dwa tysiące ulega podtruciu.

Czad i ogień – Ulotka

W okresie jesienno-zimowym, w domach, w których urządzenia grzewcze oraz przewody kominowe i wentylacyjne są wadliwe lub źle użytkowane wzrasta ryzyko śmiertelnego zatrucia czadem, który nazywany jest także cichym zabójcą, ponieważ jest niewidoczny oraz nie ma smaku ani zapachu.

Dla własnego bezpieczeństwa rekomendujemy zabezpieczenie mieszkań czujkami wykrywającymi tlenek węgla w powietrzu.

Prawo zobowiązuje zarządców oraz właścicieli budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz jednorodzinnych, do przeprowadzania kontroli instalacji gazowej, przewodów wentylacyjnych i kominowych co najmniej raz w roku.

Dodatkowo w obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:

  • od palenisk opalanych paliwem stałym – co najmniej cztery razy w roku;
  • od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym – co najmniej dwa razy w roku;
  • od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych – co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej.
  • Czytaj też: http://rcb.gov.pl/wp-content/uploads/czad-poradnik-28072014.pdf [Poradnik na stronie Rządowego Centrum Bezpieczeństwa]

 

OSTRZEGAMY – BADŹ CZUJNY!

Rozpoczął się okres grzewczy, a wraz z nim wzrasta zagrożenie zatrucia czadem.
Każdego roku, w województwie śląskim. kilkaset osób zostaje podtrutych tlenkiem węgla . Bardzo często nie ma to związku z powstaniem pożaru, a wynika jedynie z niewłaściwej eksploatacji znajdujących się w budynku urządzeń i instalacji grzewczych.

PRZYPOMINAMY!

Zgodnie z § 34 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7.06 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109 poz.719), w obiektach w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:

  • cztery razy w roku w domach opalanych paliwem stałym(np. węglem, drewnem), 
  • dwa razy w roku w domach opalanych paliwem ciekłym i gazowym,
  • co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych.
  • co najmniej raz w roku usuwamy zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych.

Z kolei art. 62 ust. 1 pkt 1 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.1624) zobowiązuje właścicieli i zarządców bloków mieszkalnych i domów jednorodzinnych do okresowej kontroli, co najmniej raz w roku stanu technicznego instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych).

RADZIMY!

Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak niebezpieczny?
Tlenek węgla powstaje podczas procesu niepełnego spalania materiałów palnych, które występuje przy niedostatku tlenu w otaczającej atmosferze. Ma silne własności toksyczne.Gromadzi się głównie pod sufitem ponieważ ma nieco mniejszą gęstość od powierza.
Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla:
• jest gazem niewyczuwalnym zmysłami człowieka (bezwonny, bezbarwny i pozbawiony smaku),
• blokuje dostęp tlenu do organizmu, poprzez zajmowanie jego miejsca w czerwonych ciałkach krwi, powodując przy długotrwałym narażeniu (w większych dawkach) śmierć przez uduszenie.

Co jest główną przyczyną zatruć tlenkiem węgla?
Głównym źródłem zatruć w budynkach mieszkalnych jest niesprawność przewodów kominowych: wentylacyjnych i dymowych.
Wadliwe działanie wspomnianych przewodów może wynikać z:

  • ich nieszczelności,
  • braku konserwacji, w tym czyszczenia,
  • wad konstrukcyjnych,
  • niedostosowania istniejącego systemu wentylacji do standardów szczelności stosowanych

okien i drzwi, w związku z wymianą starych okien i drzwi na nowe.
Powyższe może prowadzić do niedrożności przewodów, braku ciągu, a nawet do powstawania zjawiska ciągu wstecznego, polegającego na tym, że dym zamiast wydostawać się przewodem kominowym na zewnątrz, cofa się z powrotem do pomieszczenia.

Co zrobić, aby uniknąć zaczadzenia?
W celu uniknięcia zaczadzenia należy:

  • przeprowadzać kontrole techniczne, sprawdzać szczelność przewodów kominowych, systematycznie je czyścić ,
  • użytkować sprawne techniczne urządzenia, w których odbywa się proces spalania, zgodnie z instrukcją producenta,
  • stosować urządzenia posiadające stosowne dopuszczenia w zakresie wprowadzenia do obrotu; w sytuacjach wątpliwych należy żądać okazania wystawionej przez producenta lub importera urządzenia tzw. deklaracji zgodności, tj. dokumentu zawierającego informacje o specyfikacji technicznej oraz przeznaczeniu i zakresie stosowania danego urządzenia,
  • nie zaklejać i nie zasłaniać w inny sposób kratek wentylacyjnych,
  • w przypadku wymiany okien na nowe, sprawdzić poprawność działania wentylacji, ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do wcześniej stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację,
  • systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie kartki papieru do otworu bądź kratki wentylacyjnej; jeśli nic nie zakłóca wentylacji, kartka powinna przywrzeć do otworu lub kratki,
  • często wietrzyć pomieszczenie, w których odbywa się proces spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe), a najlepiej zapewnić, nawet niewielkie, rozszczelnienie okien, 
  • nie bagatelizować objawów duszności, bólów i zawrotów głowy, nudności, wymiotów,oszołomienia, osłabienia, przyspieszenia czynności serca i oddychania, gdyż mogą być sygnałem, że ulegamy zatruciu czadem; w takiej sytuacji należy natychmiast przewietrzyć
  • pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady lekarskiej.


W trosce o własne bezpieczeństwo, warto rozważyć zamontowanie w domu autonomicznych czujek dymu i tlenku węgla . Koszt zamontowania takich czujek jest niewspółmiernie niski do korzyści, jakie daje zastosowanie tego typu urządzeń-uratowanie życia.

Jak pomóc przy zatruciu tlenkiem węgla?
W przypadku zatrucia tlenkiem węgla należy:

  • zapewnić dopływ świeżego czystego powietrza; w skrajnych przypadkach wybijając szyby w oknie, 
  • wynieść osobę poszkodowaną w bezpieczne miejsce, jeśli nie stanowi to zagrożenia dla zdrowia osoby ratującej; w przypadku istnienia takiego zagrożenia pozostawić przeprowadzenie akcji służbom ratowniczym, 
  • wezwać służby ratownicze (pogotowie ratunkowe, PSP),
  • jak najszybciej podać tlen,
  • jeżeli osoba poszkodowana nie oddycha, ma zatrzymaną akcję serca, należy natychmiast zastosować sztuczne oddychanie np. metodą usta – usta oraz masaż serca,
  • nie wolno wpadać w panikę, kiedy znajdziemy dziecko lub dorosłego z objawami zaburzenia świadomości w kuchni, łazience lub garażu; należy jak najszybciej przystąpić do udzielania pierwszej pomocy.

PAMIĘTAJMY!

Od stosowania się do powyższych rad może zależeć nasze zdrowie i życie oraz zdrowie i życie naszych bliskich. A wystarczy jedynie odrobina przezorności.

Materiały do pobrania:
- ulotka informacyjna "Nie dla czadu"
tlenek węgla – o czym należy wiedzieć
co to jest pożarowa czujka dymu?

 

Żródło: KW PSP Katowice, KG PSP

III WARSZTATY RATOWNICZE – DG2016

„Specjalistycznych Grup Ratownictwa Technicznego”?

Główny cel „Warsztatów…” to wymiana doświadczeń ze współdziałania Specjalistycznych Grup Ratownictwa Technicznego (SGRT) i Specjalistycznych Grup Poszukiwawczo – Ratowniczych (SGP-R) podczas działań ratowniczych

Uzupełnieniem głównego celu jest zaznajomienie kadry dowódczej woj. śląskiego ze specyfiką działań z zakresu ratownictwa technicznego, potencjałem ratowniczym SGRT i SGP-R na terenie województwa oraz województw sąsiednich (małopolska) a także zaproszenie do wymiany poglądów na poruszane obszary tematyczne.

OBSZARY WARSZTATÓW:

  • współpraca grup ratowniczych (szczególne uwzględnienie SGRT i SGP-R)– organizacja działań ratowniczych na przykładzie zdarzeń „katastrofa budowlana”
  • organizacja i zarządzanie zasobami ludzkimi i sprzętowymi (rozmieszczenie grup, organizacja, wyposażenie i wyszkolenie członków SGRT,SGP-R koncepcja szkolenia i doskonalenia członków grup)
  • nowoczesne techniki w ratownictwie ( zastosowanie nowoczesnych urządzeń i technik ratowniczych – stanowiących wyposażenie PSP ), SGRT Kraków, „Rotator”

Warsztaty odbyły sie dnia 21 paździenika br., na terenie jednostki OSP Ujejsce w Dąbrowie Górniczej.

tutaj info  

tutaj galeria

tutaj materiały dla uczestników warsztatów

Szkolenie Podstawowe 2016

Zgodnie z harmonogramem rocznym realizowane jest szkolenie podstawowe strażaków ratowników OSP. Zajęcia praktyczne rozpoczęły się w dniu 09 września o godz. 16.00 w siedzibie KM PSP w Dąbrowie Górniczej.
Szkolenie, obejmuje łącznie 126 godzin zajęć (59 T,67 P, –  Plan kursu 2016) i realizowany jest zgodnie z obowiązującymi „Zasadami organizacji szkoleń członków ochotniczych straży pożarnych biorących bezpośredni udział w działaniach ratowniczych” zatwierdzonymi przez Komendanta Głównego PSP w listopdzie 2015 r.

Zajęcia prowadzone będą w sali szkoleniowej KM PSP w Dąbrowie Górniczej.
Warunkiem przyjęcia na szkolenie podstawowe strażaków ratowników OSP jest spełnienie poniższych wymagań:

  • ukończone 18 lat i nie przekroczone 65 lat,
  • zaświadczenie lekarskie stwierdzające możliwość udziału w działaniach ratowniczych,
  • ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków,
  • skierowanie na szkolenie od zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej potwierdzone przez właściwy organ gminy,
  • wykształcenie co najmniej podstawowe (dotychczasowy system ośmioklasowy) lub gimnazjalne.

Zajęcia teoretyczne realizowane na Platformie Edukacyjnej ZOSP RP:, pomoce dydaktyczne dostępne  tutaj  http://www.cnbop.pl/pl/wydawnictwa/podreczniki

Zajęcia praktyczne poprowadzą  funkcjonariusze KM PSP w Dąbrowie Górniczej: